31 marzec

Pośród ogrodu siedzi ta królewska para..

29 marzec

dzis zostalem uswiadomiony, ze mam dziwne pojecie spoznienia, a przeciez czym sa 2 godziny w porownaniu z wiecznoscia..

25 marzec

przez moment widzialem wszystko w ten sposob, konkretnie ukierunkowany bieglem do szczescia. nie spalem,
nie jadlem, bieglem.. dystans okazal sie jednak za dlugi. rozkraczylem sie na starcie, stracilem pewnosc czy to
ja biegne czy otoczenie, czy to moje stopy uderzaja o ziemie czy ziemia uderza o moje stopy. musze uczyc sie od
nowa, od nowa nauczyc sie rozrozniac prawde od falszu, slonce od deszczu. jednoczesny bunt skierowany w strone
telefonu uniemozliwia mi poznanie czegokolwiek, od telefonu sie zaczelo i na telefonie sie skonczylo.. skonczylo?
co sie skonczylo? ja sie skonczylem.. czy ktos mnie zacznie?

24 marzec

wiosna, przez chwile wydawalo mi sie, ze na mnie zaczela dzialac, ale kolejny noz w plecach skutecznie neutralizuje
marcowe anomalia. nowa blizna na plecach jest kolejna lekcja, ktora zapewne bezskutecznie minie, a przekaz
o moralnosci razem z nia. nie oszukujmy sie, szczeroscia i dobrym sercem zachecasz do kopania. ale kopac kogos
by nie byc kopanym? juz chyba lepiej zwinac sie w kulke i godnie przyjmowac kolejne ciosy. co robie? leze..

11 marzec

ogrod botaniczny przyszykowany do startu, juz wiadomo gdzie pojawi sie nowa kolekcja lilii.
rybki jednak nie marnuja czasu, juz reaguja na moje machanie reka.

10 marzec

ktos wyciagnal mnie na spacer, nareszcie powiedzial mi, ze jestem zmeczony i pozwolil mi odpoczac nie negujac mojego
odpoczynku. czuje dreszczyk, bo sytuacja jest nieoczywista, a to szlak akurat dla mnie. tylko na takiej trasie mozna poznac
samego siebie, a to ze objawia sie to w samych negacjach tylko podsysa sytuacje, kiedy dojdziemy do pozytywow? jutro...

7 marzec

syndrom ucienikiera.